Bundan yaklaşık 3 sene önce aldığım Atlas Dergisi’ni dikkatle ve heyecanla okuduktan sonra, derginin hediyesi olan, Dünya’nın ‘doğal’ güzellikleri belgesel DVD’sini izlemeye başladım. Muhteşem kültür mirasları, yaşam tarzları, doğa ve kainatın uçsuz bucaksız güzellikleri birer birer slayt halinde gözümün önünden geçiyordu.

8 aydir Pekin’de yasiyorum ve Cin’in ilerleyisini, buyume hizini hayranlikla seyrettigimi soyleyebilirim. Bu hizi canli canli burada yasamak benim icin nadir bulunan bir tecrube gercekten. Ekonomik olarak her gectigimiz gun gucune guc katabilen bu ulke ayni zamanda Dunya’nin gozunde kimi zaman endise duyulan kimi zaman guc dengeleri acisindan alternatif hissi uyandiran bir durus sergiliyor. 15 yillik planlari ile geleceklerini planliyor ve uretiyorlar. Bu konuda Cin’in en buyuk gucu hic kuskusuz nufusu (2010 Nufus Sayimi’na gore 1.340.000.000 ). Cin’in ani yukselisi olarak dusundugumuz surec aslinda temeli saglam atilmis ilerleme planlarindan ibaret. Bircok toplum icin uzun sure gizemli kalan bu ulke son 30 yildaki pazarlama odakli imalati ile dunya piyasalarinin hakimi oldu ve olmaya devam ediyor.

Değişken bir müzik anlayışım olduğu kesin. Hani ‘ne olsa dinlerim’ diyenlerdenim bazen. Bazen ise çok seçici oluyorum. Mevsimsel ve duygusal etkenlere bağlı değişimler tahminimce. Malum yaz aylarında ise duygusal ya da ağır şarkılar yerine hareketli olanları dinliyorum genellikle. Yaz başlarında The Cardigans‘ın 2008′de en iyi şarkılarından oluşan ‘Best Of‘ albümünü sıkça dinliyordum.