The Caravan Band! Kimdir, ne yer ne içerler merak ettim. Hızlıca bu ekibi bulmak için arama motorlarına dalmıştım.Aramalarda karşıma çıkan ilk sonuçlar bizim çılgın sözlük siteleriydi. Meğer bu sanat, İstanbul’un sokaklarında icra ediliyormuş. The Caravan Band, kimi zaman Metro’da, kimi zaman Taksim’de, Beşiktaş’ta hatta bazen diğer şehirlerde bir gezginler topluluğu gibi kulakları arındırıyormuş.

Evet, onlar sokak çalgıcıları. Nevin Yıldırım (Pennywhistle, recorder, bodhran), Yael Roueff (Traversal flute), Yuli Grosbaum (Darbuka, doyra), Oleg Lisov (Irish bouziki) isimli Türk ve Rus dörtlüsünden oluşan grup celtic müziği yapıyor. Bu tınılar yer yer ortaçağa götürüyor sizi, bazen de kültür harmanı etkisi bırakıyor. Grubun resmi sitesi üzerinden 2004 yılında çıkardıkları ilk albüm olan ‘One More Tune Before The Road’u ücretsiz olarak indirebilirsiniz. Beğeneceğinizden eminim. Zaman zaman grubu takip etsem de Rusça olan siteden bilgi edinmek zor, yani benim için zor . İstanbul’a gittiğim zamanlar gözüm sokaklarda onları arıyor ama henüz onları canlı dinlemeyi başarabilmiş değilim. Umarım birgün karşılaşırız.

Peki bu ilerleyis sadece Cin’in imalat sektoru ile mi ortaya cikiyor? Tabi ki hayir. 15 ile 64 yas araligindaki nufus,  toplam populasyonun %72’sine ulasiyor. Calisabilir nufusu ile birlikte genc nufusun da bir hayli yuksek oldugunu soyleyebiliriz. Dolayisi ile uluslararasi ortamda daha fazla soz sahibi olmaya baslayan Cin’in kendini gelistiren genc nufusu da, anne-babalarinin gecmiste dis dunya olarak gordukleri bircok ulkeyle entegre calismalar yapiyor, fikirlerini pazarlayabiliyor. Bugun Pekin’de yaklasik 20 sene once temelleri atilmis silikon vadisinin tamamlanmis ve tikir tikir isleyen sistemini hayranlikla izleyebilirsiniz. Gecmiste sahsimin da sahip oldugu Cin ve kalite onyargisinin tamamen duygusal oldugunu soylemekte yarar var. Cin’in gunumuzde yasadigina benzer olarak gecmisimizde Japonya ve yukselisi belgeselini gozlemlemek mumkun. Ozgun urunler ortaya cikarmak her ne kadar ciddi bir basari ise bugun benim gozumde “iyi taklit” uretebiliyor olmak da basaridir. Ozgun bir urun elde edebilmek icin gecmisten gelen bir birikime ihtiyac duyulduguna gore, yarisa sonradan katilanlarin yarisa sifir noktasi yerine kacamak giris yapmasi oldukca olagan. Sonucta bu insanlar da bu birikimi elde ettiklerinde ciddi urunler ortaya cikarabilecektir diye dusunuyorum. Gecmiste “cak”mis olmasina ragmen bugun Japon mallarina kalitesiz diyen pek kimseyi bulamazsiniz. Turkiye’nin de benzer stratejiyi  uygulamasini diliyorum (Yillardir insaat olan onca Tekno Kent&Park’in bir an once tamamlanabilmesini umarak tabii).

Peki neden anlatiyorum Cin’in zaten asina oldugumuz kopyalama huyunu? Asil anlamak istedigim puf noktasi bununla iliskili aslinda. Biz farkedemiyor olsak da, sahnede iyi isler cikarmis bircok sosyal ag&medya urunu Cin’de benzerleri uretilerek ic pazarda kullaniliyor. Az once yukarida bahsettigim genc nufusu hatirlatmak isterim. Aktif olarak bilgisayar ve internet kullanan bu genc nufus facebook’un benzeri (veya cakmasi) olan renren’i, MSN Live Messenger’in benzeri olan QQ’yu, Twitter’in benzeri Weibo’yu, Google’a rakip gorulen Baidu’yu, Youtube’un benzeri Youku’yu ve daha nicesini cok aktif bir sekilde kullaniyor. Bizlerin de kullandigi bircok sosyal agin dunyada elde ettigi toplam kullanici sayisindan fazlasi burada sadece ic dinamiklerle ortaya cikiyor. Henuz Cince’ye yeterince hakim olmasam da renren’in, iPod Touch’umda kullandigim uygulamasinda hic yabancilik cekmedigimi soyleyebilirim (bkz: facebook app). Bugun FriendFeed’i Twitter’a tercih etmemize sebep olabilen aktivitesi, kullaniciya daha fazla secenek sunuyor olusu, burada kopyalanmis projelerin de sundugu daha fazla fonksiyon ile Cinli kullanicilarin “milli” aglarda olmasina sebep oluyor. Ciddi anlamda erisimi yasaklanmis olan uluslararasi sosyal ag&medya urunleri, Cinli yazilimcilarin istahini kabartarak icerde pazari ele gecirme savasina donusuyor. Her gecen gun kullanici sayisi hizla artan yeni projeler ortaya cikiyor. Kismi olarak bu platformlar Cin disi kullanima da kapali ayni zamanda.

Altyapilarini ic pazarda olusturan, ciddi kullanici kitlesine ulasan ve kendisini gelistirme firsati bulan Cin sosyal medyasi yavas yavas dunyaya acilma egilimi gosteriyor. Uluslararasi piyasada yer edinip edinemeyecekleri konusu bir yana, kaybedecekleri hicbirsey yok. Bircok yabanci yazilim sirketinin ana ofislerini Shanghai ve Pekin’e tasidiklarini hatirlatarak, koordinasyon ve anlasmalarda zorluk cekmeyeceklerini dusunuyorum. Baidu’nun global bir arama motoru olarak lanse edilmesi icin haril haril calismalarini devam ettirdiklerini biliyorum. Ben halihazirda kullaniyorum ancak birgun hepimiz facebook’un yaninda renren’i da kullaniyor olabiliriz. Bekleyip gorecegiz…